خاص دربارهء « ماترياليسم » ، پس از سال‌ها مبارزهء فكرى با كسروىگرى ، اين بار به نبرد انديشه مادىگرى آمده بود . حاج سراج ، مؤسس « اتحاديه مسلمين ايران » بود . دكتر عبدالحسين كافى « 1 » هم دبير كل اين اتحاديه بود و كتاب او به نام « پس از كمونيسم ، حكومت حق و عدالت » ، غنىتر از ديگر كتاب‌ها ، كمونيسم و ماترياليسم را با تحليل علمى ، به نقد كشيد . سوّمين فرد ، سيّد غلامرضا سعيدى بود كه با نشر رسالهء « كمونيزم و اخلاق » و سپس ترجمه و نشر كتاب برنامهء انقلاب اسلامى از ابوالاعلى مودودى ، به اداى وظيفه در قبال رسالت اسلامى پرداخت . حاج سراج و دكتر كافى را از قبل مىشناختم . ولى سعيدى برايم ناآشنا بود . آدرس او را از برادران گرفتم و در بانك مركزى ، به سراغش رفتم . طلبه‌اى نوجوان و ناآشنا با زبان فارسى ! . . . با مردى زبان‌دان و آگاه ، بلند قامت و بانشاط ، روبه‌رو شدم و چند دقيقه‌اى در دفتر كارش ، با وى سخن گفتم . اين آغاز آشنايى من با استاد ، در سال 1330 بود . . . بعد از آن ، ديدار با مرحوم سعيدى ، هر چندى يك بار رخ مىداد ،

--> ( 1 ) . دكتر عبدالحسين كافى ، علاوه بر آشنايى با علوم اسلامى و تأليف كتاب‌هايى در اين رابطه ، يكى از متخصصين معروف‌قلب در ايران و رييس بخش قلب در بيمارستان جم بود . متأسفانه ايشان نيز در مهرماه سال 1367 درگذشت .